วันที่ 18 มิถุนายน 2569 เมื่อเวลา 11.00 น. ที่ศูนย์รับเรื่องราวร้องทุกข์ของรัฐบาล 1111 สำนักงานปลัดสำนักนายกรัฐมนตรี กลุ่มตัวแทนประชาชนผู้เดือดร้อนจากเหตุเพลิงไหม้ในพื้นที่ตำบลเมืองปัก อำเภอปักธงชัย จังหวัดนครราชสีมา นำโดย นางสาววรรณรัตน์ วีรชัยสุนทร และ น.ส.พรชนก วีรชัยสุนทร ได้เดินทางเข้ายื่นหนังสือถึงนายกรัฐมนตรี เพื่อคัดค้านผลการประชุมเมื่อวันที่ 12 มิถุนายน 2569 โดยระบุว่าเป็นการประชุมที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย
ผู้เดือดร้อนเปิดเผยว่า พวกตนได้ติดตามความคืบหน้ากรณีขอความเป็นธรรมให้หน่วยงานรัฐปฏิบัติตามมติที่ประชุมแก้ไขปัญหาของจังหวัดนครราชสีมา เมื่อวันที่ 30 มิถุนายน 2566 เกี่ยวกับกรณีที่ราชพัสดุบริเวณที่ถูกเพลิงไหม้มาโดยตลอด ต่อมาได้โทรศัพท์ไปสอบถามเจ้าหน้าที่สายด่วน 1111 ว่าจะมีการเชิญกรมธนารักษ์ และอัยการคุ้มครองสิทธิ มาร่วมประชุมพิจารณาในวันที่ 12 มิถุนายน 2569 เวลา 13.30 น.
อย่างไรก็ตาม เมื่อพวกตนเดินทางมาสอบถามล่วงหน้าในวันที่ 11 มิถุนายน 2569 กลับได้รับคำยืนยันจาก นายพันศักดิ์ เจริญ ผู้อำนวยการส่วนประสานมวลชนและองค์กรประชาชน และ นายกฎษพงศ์ อินนคร หัวหน้าหน่วยงาน ว่า “ไม่มีการประชุมในวันดังกล่าว”
แต่ในท้ายที่สุด กลับปรากฏข้อเท็จจริงว่าในวันที่ 12 มิถุนายน 2569 เวลา 13.30 น. ศูนย์รับเรื่องราวร้องทุกข์ฯ ได้จัดการประชุมขึ้นจริง โดยในที่ประชุมทางกรมธนารักษ์และอัยการคุ้มครองสิทธิได้ชี้แจงว่า “ไม่สามารถเยียวยาได้เนื่องจากติดขัดข้อกฎหมาย” ซึ่งกลุ่มผู้ร้องเรียนมองว่าการกระทำดังกล่าวเป็นการบิดเบือนข้อเท็จจริง และไม่เป็นไปตามมติเดิมของจังหวัดนครราชสีมาที่เคยตกลงกันไว้
นอกจากนี้ เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน 2569 นายสมพาศ นิลพันธ์ ที่ปรึกษาด้านบริหารจัดการเรื่องราวร้องทุกข์ของรัฐบาล ได้ให้สัมภาษณ์ยืนยันต่อสื่อมวลชนว่ารัฐบาลไม่สามารถเยียวยาให้ได้ตามที่เรียกร้อง โดยตัวแทนผู้เดือดร้อนระบุว่า “มติที่ประชุมของจังหวัดนครราชสีมา เมื่อวันที่ 30 มิถุนายน 2566 นั้น ผ่านการตรวจสอบข้อเท็จจริงจากหน่วยงานที่เกี่ยวข้องทุกฝ่ายและลงมติร่วมกันอย่างถูกต้องแล้ว การที่หน่วยงานส่วนกลางระบุว่าเยียวยาไม่ได้จึงเป็นการกระทำที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย
ทั้งนี้ กลุ่มผู้เดือดร้อนระบุว่า พวกตนได้เดินทางมาร้องเรียน ตามสิทธิโดยสุจริตและชอบด้วยกฎหมาย กับนายกรัฐมนตรี รวมระยะเวลานานกว่า 16 ปีเต็ม แต่กลับไม่เคยได้รับการช่วยเหลือหรือเหลียวแลอย่างจริงจัง ทำให้พวกตนได้รับความเดือดร้อน จึงจำเป็นต้องเดินทางมายื่นหนังสืออีกครั้งเพื่อขอให้นายกรัฐมนตรีสั่งการให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องปฏิบัติตามมติที่ประชุมการแก้ไขปัญหาของจังหวัดนครราชสีมา เมื่อวันที่ 30 มิถุนายน 2566 อย่างเที่ยงธรรมและเคร่งครัดต่อไป
