“ศรัทธาและพาณิชย์”
สมเด็จวัดระฆังพิมพ์ใหญ่ของสมเด็จโต แม่พิมพ์หลวงวิจารณ์เจียรนัยเซียนใหญ่พร้อมจ่ายหลักล้าน
สมเด็จวัดระฆังพิมพ์ใหญ่ของสมเด็จโตเช่นเดียวกัน แต่แม่พิมพ์หลวงสิทธการเล่นหากันเฉพาะกลุ่ม
ขุนแผนหลวงปู่ทิม วัดละหารไร่ ปี 2517 บรอนซ์น้ำมัน มีคนพร้อมจ่ายหลักล้าน ขุนแผนหลวงปู่ทิม วัดละหารไร่ ปี 2515 สายแร่ เล่นหากันเฉพาะในสายอนุรักษ์ หลักพันยันหลักหมื่น
ไปบ้านไหนที่นับถือศาสนาพุทธจะต้องเจอคือ พระบูชากับพระเครื่อง โดยเฉพาะ พระที่เป็นองค์เล็กๆที่เหมาะสำหรับห้อยคอที่เรียกกันว่า พระเครื่อง เป็นที่ยอมรับกันมานานว่าเป็นวัตถุมงคลลำดับต้นๆในการหามาติดตัวเพื่อใช้ในการปกป้องคุ้มครองและช่วยอำนวยผลในด้านต่างๆตามแต่ที่ได้ยินได้ฟังกันมาและด้วยอุปสงค์ที่มีมากกว่าทำให้อุปทานของพระเครื่องสูงตามไปด้วย จนจากเดิมที่อยากมีไว้เพื่อใช้ให้เกิดผลด้านต่างๆก็อยากมีเก็บสะสมไว้เพื่อเป็นสินทรัพย์เพื่อการลงทุนในอนาคตโดยในปี2565 ที่ผ่านมามีการคาดการณ์จากสื่อหลายสำนักว่าเฉพาะตลาดพระเครื่องในประเทศทั้งแบบมีหน้าร้านและออนไลน์มีเงินหมุนเวียนหลักหมื่นล้านบาท ใช่จ้า อ่านไม่ผิดหลักหมื่นล้าน นี่ยังไม่รวมความสนใจพระเครื่องของชาวต่างชาติโดยเฉพาะชาวจีนที่เริ่มให้ความสนใจกับวัตถุมงคลบ้านเราเพิ่มขึ้นเรื่อยๆจนถึงขั้นเปิดร้านให้เช่าพระเครื่องในประเทศตัวเองแถมบางทียังเป็นเจ้าพิธีสร้างพระปล่อยเช่ากันเป็นล่ำเป็นสัน ตัวอย่างที่เห็นชัดๆก็ เซียนสาวชาวจีนที่ชื่อ ยานี ที่ประกาศรับและปล่อยเช่ากุมารทองหลวงพ่อเต๋จนโด่งดังอยู่พักใหญ่ เรื่องแบบนี้มีหลายคนมองว่าเป็นธุรกิจเป็นพุทธพาณิชย์ ซึ่งในแง่นึงก็ถูกต้องแต่ถ้ามองอย่างเป็นกลางคงต้องบอกว่า
” ถ้าไม่มีศรัทธาก็คงไม่มีการเช่าหาเกิดขึ้นแน่นอนแสดงว่าวัตถุมงคลของเรา ดีจริง ขลังจริง คนเค้าจึงศรัทธาและอยากหามาไว้ครอบครองและทำให้เกิดมูลค่าตามมา”
สมัยก่อนวงยังไม่กว้างก็ใช้วิธี ของแลกของ พระแลกพระ แต่ด้วยจำนวนพระที่มีกับคนที่อยากได้มันไม่สัมพันธ์จึงเกิดการใช้เงินแลกพระอันเป็นเรื่องปกติของกลไกตลาด เพราะฉะนั้นถ้าคิดจะเข้าสู่ยุทธจักรพระเครื่องควรทำใจกลางๆและกว้างๆครับวงการพระเครื่องในปัจจุบันมาถึงจุดที่มีการเล่นหากันแบบ อิงกลุ่มและอิงเกณฑ์
อิงกลุ่ม คือพระเครื่องหรือของขลังที่เล่นหากันเฉพาะภายในกลุ่มนั้นๆ มีทั้งแบบที่เล่นกันตามที่คิดว่าใช่ ตามตำราที่ค้นกันมา และอีกหลายเหตุผลแต่การอิงกลุ่มนี้มักจะมีแค่กลุ่มเล็กๆไม่ใช่วงกว้างและมักไม่ได้รับการยอมรับจากนักสะสมพระส่วนใหญ่ ราคาเช่าหาก็มักไม่สูง เรียกได้ว่าเน้นสุขใจไม่เน้นราคา เช่น สมเด็จวัดระฆังยุคต้น สายอนุรักษ์ ขุนแผนหลวงปู่ทิมปี 15 ฯลฯ
อิงเกณฑ์ คือพระเครื่องหรือของขลังที่เล่นหากันมานานผ่านมาหลายยุคจนก่อตั้งเป็นสมาคมพระเครื่องแถวหน้า ยักษ์ใหญ่ในวงการที่พยายามวางรากฐานและกฏเกฑณ์ต่างๆให้กับนักเล่นพระขายพระมืออาชีพที่ชาวบ้านเรียกว่า เซียนพระ พระเครื่องและของขลังที่ได้รับการยอมรับว่าผ่านเกณฑ์ของสมาคมจะได้รับความนิยมและมีราคาเช่าหาที่ค่อนข้างสูงสามารถสะสมเป็นสินทรัพย์ได้ เรียกว่าทั้งสุขใจและได้ราคา ซึ่งราคาเช่าหาก็มีทั้งสูงจนเอื้อมไม่ถึงและราคาซื้อได้สบายกระเป๋า
“ถ้าถามว่าแล้วควรสะสมแนวไหนดี อันนี้ก็แล้วแต่ท่านๆทั้งหลายครับ ไม่ว่าแนวไหนไม่ใครผิดหรือถูก มีเงินเหลือ เชื่อสิ่งที่ตัวเองศึกษาค้นคว้าว่ามันคือความจริงไม่เน้นขายเน้นสุขใจใช้พุทธคุณก็อิงกลุ่มไปเลยฮะ แต่ถ้ามีเงินมีศรัทธาและอยากให้เกิดมูลค่าในอนาคตได้ทั้งพุทธคุณและมูลค่า ก็อิงเกณฑ์ไปครับ”
ตัวคนเขียนเองก็เล่นหาทั้งสองแบบแล้วแต่จังหวะเงินในกระเป๋า แหะๆ ไม่เคยมองว่าแบบไหนเก๊หรือแท้ขอแค่ไม่ใช่พระเลียนแบบจากโรงงานที่เห็นกันชัดๆ แค่นั้นพอครับ
สำหรับคอลัม์ พระบ้าน ของเรานั้น จะเน้นนำเสนอพระแท้ทั้งแบบอิงเกณฑ์และอิงกลุ่มมากบ้างน้อยบ้าง โดยอิงเกณฑ์นั้นจะหนักไปทางพระราคาไม่แพงที่มักพบเจอกันตามบ้าน น่าใช้ขึ้นคอได้ อนาคตดี เป็นที่ยอมรับโดยทั่วไป ทั้งพระเก่าและใหม่ ส่วนพระแพงๆถ้าได้รับความเมตตาจากผู้หลักผู้ใหญ่ให้ยืมชมและอนุญาตให้ถ่ายรูปก็จะรีบนำเสนอทันทีครับ (อ้อนไว้ เผื่อท่านผู้ใหญ่ใจดี อิๆ)
ส่วนอิงกลุ่มนั้น คนเขียนขออนุญาตที่จะนำเสนอเฉพาะพระที่มีหลักฐาน พยานบุคคลและที่มาที่ไปชัดเจนเท่านั้นจะไม่ออกความเห็นหรือสนับสนุนใดๆแค่นำมาเพื่อเป็นความรู้และให้คนอ่านตัดสินใจเอาเอง และ ขอร้องบรรดานักนิยมพระเครื่องทั้งหลายทำใจเป็นกลางกว้างๆอ่านจบแล้วอยากออกความเห็นเชิญได้ครับแต่ขอแบบเป็นการถกกันด้วยเหตุผลและความรู้ เพื่อแสดงว่าตัวท่านเป็นผู้มีวุฒิภาวะทางอารมณ์สูงครับ ซึ่งถ้าเป็นแบบนั้นผู้เขียนยินดีที่จะน้อมนำคำติชมและข้อถกเถียงมาขบคิดและปรับปรุงครับ
ครั้งหน้าที่เจอกันมาลุ้นกันครับว่าจะเป็นองค์ไหน
ปล. หากมีวัด ศาสนสถาน โรงเรียน โรงพยาบาล ฯลฯใดที่ต้องการประชาสัมพันธ์การขายวัตถุมงคลหรือบริจาคเพื่อการกุศลอย่างแท้จริง ทางคอลัม์พระบ้าน ยินดีประชาสัมพันธ์ให้ฟรีครับ
