“ความยุติธรรมไม่มี ความสามัคคีไม่เกิด” หลายคนคงเคยได้ยินประโยคนี้กันมานานแล้ว ไม่ว่าจะผ่านมากี่ปีครับ คำนี้ก็ยังคงคลาสสิก ประเทศจะเดินหน้าได้ ต้องเริ่มจาก “ความเป็นธรรม” ความยุติธรรม ที่ทุกคนยอมรับกติกาเดียวกัน ในการแข่งขันที่เป็นธรรม ยอมรับการตรวจสอบ รองรับการวิพากษ์วิจารณ์ ไม่ใช่ทำงานไปใต้ครอบงำกันนานัปการ ปิดจุดนี้ เจอจุดนั้น ทำงานเหมือนมีพิรุธ
ณ วันนี้ต้องบอกว่า ประเทศไทยกลายเป็นที่สุดในหลายด้าน เพียงไม่กี่ปีที่ผ่านมา อาทิ ดัชนีคอร์รัปชันตกต่ำทรุดลงอย่างน่าใจหาย แม้ว่าวันนี้เราไม่ได้อยู่ภายใต้ตีนเผด็จการ คสช. แต่สภาพไม่แตกต่าง หรือหนักกว่าด้วยซ้ำ ที่อำนาจเบ็ดเสร็จ และข้าราชการทำตัวเป็นขี้ข้าผู้มีอำนาจ นักการเมืองรับเงินภาษีจากประชาชน ถ้าข้าราชการบางคนโพสต์ท้า โพสต์ด่าประชาชน หรือเอาใจนักการเมือง เพื่อที่ตัวเองจะได้รับการแต่งตั้ง แทนที่พวกคุณจะตั้งใจทำงานอย่างตรงไปตรงมา ทำงานให้คุ้มค่ากับเงินเดือน วันๆ เอาแต่เดินตามนักการเมือง โพสต์ปกป้องให้นักการเมืองที่มีอำนาจ
ถามจริงๆ เถอะครับ เราอยากส่งต่อประเทศแบบนี้ให้กับลูกกับหลาน หรือประเทศที่มีการก่อสร้างเกิดอุบัติเหตุโคตรบ่อย มีการเสียชีวิต ชีวิตประชาชนเหมือนผักปลา หรือล่าสุดคือกลิ่นโกงการเลือกตั้ง ที่กว่าจะนับคะแนน แจ้งคะแนนอย่างเป็นธรรมเท่าเทียม มีขั้นตอนการทำงานที่ตรวจสอบได้ โปร่งใส มีความยุติธรรมกับทุกฝ่าย กรรมการไม่ได้ไปเข้าข้างเจ้าภาพ เปิดโอกาสให้ผู้เล่นทุกคนได้สู้อย่างเต็มที่ กลับกลายเป็นว่ามวยนัดนี้ เจ้าภาพจับคู่ต่อสู้ ผู้มีอำนาจมัดมือแล้วชก พยายามเล่นเล่ห์มีกลโกง
แม้ตอนประกาศผล เราเห็นขั้นตอนพิรุธมากมาย เราเห็นกรรมการประจำหน่วยต่างๆ การนับคะแนน การขนหีบ ทำงานราวกับประเทศนี้ไม่เคยมีการเลือกตั้งมาก่อน ทำงานเหมือนกันเป็นฝึกงาน ผ่านมา 10 กว่าวัน ยังคงโดนด่าอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน แล้วเหมือนจะไม่ได้สนใจอะไร ตั้งใจเรื่องเดียวคือพยายามแจ้งความเอาผิดกับประชาชนที่ตั้งคำถาม เป็นการทำงานและวิพากษ์วิจารณ์การทำงาน ทั้งที่การทำหน้าที่เหล่านั้นคือการทำหน้าที่ปกติของคนที่อาสาเข้ามาทำงานภาษีของพวกเรา งบหลายพันล้าน แต่เกิดความมหัศจรรย์ในการเลือกตั้งที่ไม่มีความชัดเจนแน่นอน หลายคนเปรียบเสมือนเลือกตั้งในประเทศกันดาร ห้ามพัฒนา โกงหน้าด้านๆ
ภายใต้จอมเผด็จการ พยายามตกแต่งเปลี่ยนแปลงคะแนน หลายคนนิยามว่าเป็นความสกปรกที่สุด แล้วตอำนาจ อยากเข้ามากินรวบ มีอำนาจมากกว่ามาแก้ปัญหา มาทำให้ประเทศพัฒนา พยายามหาช่องว่าง อาศัยกลไก ใช้เครือข่าย ใช้ขี้ข้าข้าราชการ เพื่อให้ตัวเองนั่งอยู่ในอำนาจสูงสุด โดยที่จัดกระทรวง หาเงินถอนทุนคืนจากที่แจกกระสุนยิงรัวๆ หัวคะแนนมือเป็นระวิง บอกได้เลยว่าประเทศนี้สิ้นหวัง ยากพัฒนา
อย่าปล่อยให้ขี้ข้าที่ต้องทำงานให้ประชาชน แต่ใช้ลิ้นทำงาน ประจบคนมีอำนาจได้ง่ายๆ อย่าปล่อยให้เสียงเราเงียบ ช่วยกันตรวจสอบทุกเวลา ทุกมิติ ทุกโอกาสที่เราทำได้ ช่วยกันส่งเสียงดังๆ ว่าเราไม่ต้อนรับอำนาจผิดระเบียบแบบนี้ ช่วยกันทำทุกวิถีทางให้เรื่องไม่ปกติต้องหยุด และคืนความปกติจริงๆ เพื่อให้โอกาสประเทศได้พัฒนาต่อ
เราเคยเห็นการกินรวบประเทศ ผ่านบริษัทเอกชน ผ่านกลุ่มอุตสาหกรรมอาหาร อุตสาหกรรมพลังงาน วันนี้คนมีอำนาจใช้เงินซื้อหน่วย ซื้อเสียง เพื่อเอาประเทศไปเป็นของพวกเขาผู้เดียว ชี้นกเป็นนก ชี้ไม้เป็นไม้ ยัดคดีใครก็ได้ ปกปิดความผิดตัวเอง ยิ่งกว่ามาเฟีย ที่ไร้การตรวจสอบ แถมยังมีข้าราชการที่ประจบ
อนาคตพวกเรากำหนดได้ครับ ไม่ใช่แค่คูหากากบาทแค่นั้น อีก 365 วันใน 4 ปี คือวันที่พวกเราสามารถส่งเสียง ตรวจสอบ ใช้ทุกวิถีทางในการไม่ยอมรับ และต้องการความเปลี่ยนแปลง อย่าปล่อยให้คนชั่วลอยนวล
