“ทนายตั้ม” เจอคุก 5 ปี ใช้หลักฐานเท็จขอลดโทษคดียา ชี้ 2ตำรวจทำบันทึกย้อนหลัง เจอคนละ 5 ปี

ศาลอาญาคดีทุจริตฯ ภาค 7 ชี้ 2 ตำรวจทำบันทึกย้อนหลัง อ้างผู้ต้องหาให้เบาะแสจนจับผู้ค้ายาได้ ทั้งที่ไม่ได้ให้ข้อมูลจริง “ทนายตั้ม” นำเอกสารไปให้ผู้ต้องขังเซ็นถึงเรือนจำ ก่อนใช้เป็นหลักฐานขอลดโทษต่อศาลจังหวัดสมุทรสาคร ศาลสั่งนับโทษ “ทนายตั้ม” ต่อจากอีก 3 คดี อนุญาตให้จำเลยทั้งสามประกันตัวระหว่างอุทธรณ์ ตีราคาหลักประกันคนละ 130,000 บาท ห้ามเดินทางออกนอกประเทศ เว้นแต่ศาลอนุญาต

 
  วันนี้ (18 พฤศจิกายน 2569) ศาลอาญาคดีทุจริตและประพฤติมิชอบภาค 7 ได้อ่าน คำพิพากษาคดีหมายเลขดำที่ อท104/2568 ระหว่าง พนักงานอัยการ สำนักงานอัยการพิเศษฝ่ายคดีปราบปรามการทุจริต 1 ภาค 7 โจทก์ ยื่นฟ้อง นายษิทราหรือตั้ม เบี้ยบังเกิด ที่ 1 กับพวกรวม 3 คน จำเลย (ยื่นฟ้องเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน 2568) ขอให้ลงโทษจำเลยที่ 1 ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 86, 157, 162(1)(2)(4), 177 วรรคสอง, 180 วรรคสอง, 200 วรรคหนึ่ง และขอให้ลงโทษจำเลยที่ 2 และจำเลยที่ 3 ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83, 157, 162(1)(2)(4), 177   วรรคสอง, 200 วรรคหนึ่ง

โดยจำเลยทั้งสามให้การปฏิเสธคดีมีปัญหาต้องวินิจฉัยว่า จําเลยทั้งสามกระทำความผิดตามฟ้องหรือไม่ ข้อนี้สมควรวินิจฉัยเสียก่อนว่า นายธีรวัฒน์หรือออย บุญรอด ได้ให้ข้อมูลต่อจำเลยที่ 1 และที่ 3 ตามแบบบันทึกข้อมูลที่สำคัญและเป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อการปราบปรามยาเสพติด ตามเอกสารหมาย จ.21 หรือไม่      
         
เมื่อพิเคราะห์ถึงสภาพของพยาน แหล่งที่มาของพยานบอกเล่า ซึ่งพนักงานสอบสวนเป็นผู้จัดทําขึ้น โดยพยานทั้งสองไม่ได้โต้แย้งว่าการสอบปากคำได้กระทำโดยมิชอบ กลับเบิกความรับว่าให้การโดยสมัครใจ เพียงนายธีรวัฒน์อ้างเหตุผลที่ให้การดังกล่าวว่าต้องการได้ค่าทนายความคืนจากจำเลยที่ 1 นายคณุตม์อ้างว่าหากให้การว่ารู้จักกับนายธีรวัฒน์เกรงว่าจะถูกดำเนินคดีเพิ่ม เป็นข้ออ้างที่ไม่สมเหตุผลอย่างยิ่ง

เมื่อพิเคราะห์ถึงพยานแวดล้อมที่เกี่ยวข้องได้แก่แบบบันทึกข้อมูลที่สําคัญและเป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อการปราบปรามยาเสพติด ตามเอกสารหมาย จ.21 ที่จำเลยที่ 2 และที่ 3 จัดทำขึ้นระบุรายละเอียดว่าเคยติดต่อซื้อยาเสพติดจากนายไบรท์ พักอาศัยอยู่ หมู่บ้านอิ่มลำโพน 11 ตำบลคลองมะเดื่อ อำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร มีบ้านเดิมอยู่อำเภอ นครชัยศรี จังหวัดนครปฐม เป็นผู้ค้ายาเสพติดและใช้รถจักรยานยนต์ ฟีโน่ สีน้ำตาล ทะเบียน 4090 กทม ไม่ทราบหมวดอักษร เป็นพาหนะในการส่งยาเสพติดโดยนายไบร์ทมีลักษณะผอมสูงไว้ผมรองทรง มีหนวดเคราเล็กน้อย ผิวดําแดง สูงประมาณ 170 ถึง 180 เซนติเมตร ซึ่งเป็นถ้อยคำสำนวนเดียวกัน รูปประโยค ลำดับข้อมูล และข้อเท็จจริงอย่างเดียวกันทุกประการ กับบันทึกตามการจับกุมฉบับก่อนมีการแก้ไข ตามเอกสารหมาย จ.156 ตามแบบบันทึกข้อมูลที่สำคัญและเป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อการปราบปรามยาเสพติด ตามเอกสารหมาย จ.21 นายธีรวัฒน์หรือออยให้รายละเอียดเกี่ยวกับสถานที่พักอาศัย ภูมิลำเนาเดิม ยี่ห้อ สี รุ่น หมายเลขทะเบียน รถจักยานยนต์ที่ใช้เป็นยานพาหนะ

แต่กลับไม่ปรากฏรายละเอียด เกี่ยวกับวิธีการติดต่อซื้อขายยาเสพติด ไม่ปรากฏหมายเลขโทรศัพท์ หรือช่องทางการสื่อสารใดๆ นอกจากนั้นไม่ปรากฏว่า แบบบันทึกดังกล่าวรวมอยู่ในสำนวนในคดีที่นายธีรวัฒน์เป็นเป็นผู้ต้องหา หรือมีรายงานความคืบผลการสืบสวนขยายผลเสนอต่อผู้บังคับบัญชา หลังจากได้ข้อมูลดังกล่าวจากนายธีรวัฒน์แล้วทั้งที่มีข้อมูลชัดเจน ปล่อยเวลาถึง 4 เดือนโดยไม่ได้ดำเนินการใดๆ

นอกจากนั้นตามสำเนาบันทึกข้อความลงวันที่ 14 ธันวาคม 2559 เรื่อง ผู้ถูกจับประสงค์ให้ข้อมูลปราบปรามยาเสพติด เรียน ผู้กำกับการสถานีตำรวจกระทุ่มแบน ตามเอกสารหมายจ.19 ที่จำเลยที่ 3 จัดทำขึ้นเพื่อรายงานต่อผู้กำกับการสถานีตำรวจกระทุ่มแบนเพื่อทราบ ไม่ปรากฏว่ามีการเสนอหนังสือดังกล่าวให้ผู้กำกับการสถานีตำรวจกระทุ่มแบน เกษียนทราบ อีกทั้งพันตำรวจโทชัชริน เหมือนมี สารวัตรป้องกันปราบปราม สถานีตำรวจนครบาลหนองค้างพลู ผู้จับกุมนายธีรวัฒน์หรือออย ให้การว่าไม่ได้ทำบันทึกหรือหลักฐานการขยายผล

เนื่องจากข้อมูลที่นายธีรวัฒน์ให้ไม่ชัดเจน ไม่สามารถระบุตัวตนได้ตามคำให้การเอกสารหมาย จ.55 และพันตำรวจโทธีรวุฒิ เกิดจงรักษ์ พนักงานสอบสวนผู้รับผิดชอบในคดีที่นายธีรวัฒน์หรือออยเป็นผู้ต้องหาให้การว่า พยานเป็นผู้แจ้งข้อกล่าวหานายธีรวัฒน์หรือออยว่า มียาเสพติดให้โทษในประเภท 1 (เมทแอมเฟตามีน) ไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายโดยผิดกฎหมายและมีอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต นายธีรวัฒน์ให้การปฏิเสธว่าของกลางทั้งหมดเป็นของนายเจษฎากร ผลศิริ โดยในวันเดียวกันกลับให้ข้อมูลตามแบบตามแบบบันทึกข้อมูลที่สำคัญและเป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อการปราบปรามยาเสพติด ตามเอกสารหมาย จ.21 ต่อจำเลยที่ 2 และ 3 ว่ายาเสพติดของกลางซื้อมาจากนายคนุตม์ จึงไม่น่าเชื่อถือว่าได้ให้ข้อมูลดังกล่าวจริง

ส่วนการที่จำเลยที่ 1 ปฏิเสธในทำนองว่าถูกกลั่นแกล้งเนื่องจากจำเลยที่ 1 ได้ร้องเรียนให้มีการตรวจสอบพลตำรวจเอกจักรทิพย์ ชัยจินดา ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติต่อคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ ทำให้พลตำรวจเอกจักรทิพย์ได้รับผลกระทบอย่างร้ายแรง การดำเนินคดีนี้เนื่องจากไม่พอใจพยาน เห็นว่าแม้จำเลยที่ 1 มีการร้องเรียนพลตำรวจเอกจักรทิพย์จริงก็ตาม แต่ไม่ปรากฏว่าจำเลยที่ 2 และที่ 3 มีปัญหาขัดแย้งหรือมีการร้องเรียนพลตำรวจเอกจักรทิพย์เช่นจำเลยที่ 1และไม่ปรากฏว่าพนักงานสอบสวนหรือพยานแต่ละปากที่ให้การต่อพนักงานสอบสวนหรือเบิกความต่อศาล มีความขัดแย้งกับจำเลยทั้งสามการตรวจสอบการทำหน้าที่ทนายความของจำเลย เป็นเรื่องปกติเมื่อมีการร้องเรียน หากจะกลั่นแกล้งปรักปรำจำเลยที่ 1 ให้ต้องรับผิดก็ไม่จำต้องสร้างเรื่องให้ยุ่งยากสลับซับซ้อนให้ผู้ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องต้องเกี่ยวพัน และให้จำเลยที่ 2 และที่ 3

ซึ่งไม่ได้เป็นคู่ขัดแย้งกันต้องถูกดำเนินคดีไปด้วย ข้ออ้างนี้ไม่มีน้ำหนักให้รับฟัง ที่จำเลยที่ 1 นำสืบว่าไม่มีการนำเอกสารแบบบันทึกข้อมูลที่สำคัญและเป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อการปราบปรามยาเสพติดตามเอกสารหมาย จ.21 ให้นายธีรวัฒน์หรือออยลงชื่อที่เรือนจำจังหวัดสมุทรสาครโดยมีนายวิโรจน์ ชุ่มชื่นจิตร นักทัณฑวิทยาชำนาญการเบิกความรับรองบันทึกถ้อยคำยืนยันข้อเท็จจริงว่า ขณะเกิดเหตุรับราชการอยู่ที่เรือนจำจังหวัดสมุทรสาครทำหน้าที่ในห้องเยี่ยม ตามระเบียบของกรมราชทัณฑ์ทนายความหรือพนักงานสอบสวนไม่อาจส่งมอบเอกสารให้ผู้ต้องขังลงลายมือชื่อได้โดยตรง ต้องผ่านเจ้าหน้าที่เรือนจำ และต้องเป็นเอกสารที่เกี่ยวข้องกับทนายความหรือพนักงานสอบสวนเท่านั้น วันที่ 15 ธันวาคม 2559 จำเลยที่ 1 ได้เข้าพบนายธีรวัฒน์ และได้ให้นายธีรวัฒน์ลงลายมือชื่อในใบแต่งทนายความเพียงฉบับเดียวไม่มีเอกสารอื่น เห็นว่า การขอเข้าพบผู้ต้องขังมีเพียงการบันทึกรายชื่อ วันเวลา ที่เข้าพบ เท่านั้นไม่มีการบันทึกเกี่ยวกับการให้ผู้ต้องขังลงลายมือชื่อในเอกสาร การปฏิบัติหน้าที่ดังกล่าวของนายวิโรจน์ เป็นการปฏิบัติหน้าที่ตามปกติทั่วไปไม่ใช่เป็นการปฏิบัติหน้าที่ที่มีลักษณะพิเศษที่จะสามารถจดจำได้ว่ามีบุคคลใดยื่นเอกสารใด กี่ฉบับ ให้ตรวจสอบและให้ผู้ต้องขังลงชื่อ ทั้งวันที่ให้การต่อพนักงานสอบสวนในวันที่ 7 มีนาคม 2564 เป็นเวลาหลายปี จากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นไม่น่าเชื่อว่าจะสามารถจดจำได้จึงไม่มีน้ำหนักให้รับฟัง

ส่วนจำเลยที่ 2 และที่ 3 นำสืบว่าได้เบิกตัวนายธีรวัฒน์มาสอบถามขยายผลและได้ทำบันทึกแบบแบบบันทึกข้อมูลที่สำคัญและเป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อการปราบปรามยาเสพติด  ตามเอกสารหมาย จ.21 ในวันที่ 18 สิงหาคม 2559 ที่สถานีตำรวจภูธรกระทุ่มแบน ไม่ได้ทำย้อนหลังเมื่อมีการจับกุมนายคณุตม์ โดยมีพันตำรวจโทขวัญชัย ชุ่มแช่ม ดาบตำรวจเทวินทร์ พูลทัศน์ ดาบตำรวจพิเชษฐ์ กรีโส ดาบตำรวจเวทิน วิเศษสิงห์ ร้อยตำรวจโทฉลอง พรเจริญ เจ้าพนักงานตำรวจ สถานีตำรวจภูธรกระทุ่มแบน

ในขณะเกิดเหตุ เบิกความรับรองบันทึกถ้อยคำยืนยันข้อเท็จจริงสนับสนุนว่า เห็นจำเลยที่ 2 และที่ 3 สอบปากคำ นายธีรวัฒน์ ในวันที่ 18 สิงหาคม 2559 ที่สถานีตำรวจภูธรกระทุ่มแบนจริงเห็นว่า การสอบปากคำผู้ต้องหาเพื่อขยายผลในคดีความผิดเกี่ยวกับยาเสพติดมีคดีเกิดขึ้นเป็นจำนวนมากเป็นหน้าที่ราชการตามปกติของจำเลยที่ 2 และที่ 3 ไม่ปรากฏลักษณะพิเศษของคดีที่มีของกลางมาก หรือคดีที่ประชาชนสนใจมีสื่อสารมวลชนติดตามทำข่าว หรือนายธีรวัฒน์หรือออยเป็นผู้มีชื่อเสียงโดดเด่น หรือผู้มีลักษณะทางกายภาพที่แตกต่างจากบุคคลทั่วไป ที่ทำให้พยานจดจำได้ ทั้งพยานได้ให้การต่อพนักงานสอบสวนวันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2563 หลังเกิดเหตุ 3 ปีเศษ ไม่น่าเชื่อว่าจะจดจำได้ตามที่ให้การและเบิกความ

นอกจากนี้จำเลยที่ 3 เบิกความตอบจำเลยที่ 1 ถามว่าในการทำเครื่องหมายกากบาทให้ผู้ต้องหาลงลายมือชื่อไม่ได้ทำทุกคดีแล้วแต่ระดับการศึกษา ส่วนมากในคดีเกี่ยวกับยาเสพติดต้องทำเครื่องหมายกากบาทป้องกันผู้ต้องหาลงลายมือชื่อผิดตำแหน่ง แต่เมื่อตรวจเอกสารในสำนวนไต่สวนที่รวบรวมจากคดีอื่นๆ ตามเอกสารหมาย จ. แล้วไม่ปรากฏว่าเอกสารที่จำเลย   ที่ 1 จัดทำขึ้นมีการทำเครื่องหมายกากบาทให้ผู้ต้องหาลงลายมือชื่อเลย

แต่กลับพบว่าจำเลยที่ 1 เป็นผู้ทำเครื่องหมายกากบาทในลักษณะเดียวกันกับที่ปรากฎในเอกสารหมาย จ.20 และ จ.21 ในบันทึกคำให้การเอกสารหมาย จ.98 ที่จำเลยที่ 1 เป็นผู้จัดทำและนำไปให้นายธีรวัฒน์หรือออยลงลายมือชื่อ   ที่เรือนจังหวัดสมุทรสาคร อีกทั้งเมื่อพิเคราะห์ข้อความที่เขียนด้วยปากกาตามแบบการแจ้งให้ ผู้ถูกจับ/ผู้ต้องหาทราบถึงประโยชน์ของการให้ข้อมูลที่สำคัญและเป็นประโยชน์ต่อการปราบปราม  ยาเสพติด และตามแบบบันทึกข้อมูลที่สำคัญและเป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อการปราบปรามยาเสพติด เปรียบเทียบกับสีน้ำหมึก และขนาดของลายเส้นปากกากากบาทหน้าลายมือชื่อนายธีรวัฒน์หรือออยตามเอกสารหมายจ.20 จ.21 เป็นสีและขนาดแตกต่างกัน ไม่น่าเชื่อว่าจำเลยที่ 3 เป็นผู้ทำกากบาท ให้นายธีรวัฒน์หรือออยลงลายมือชื่อ กลับสนับสนุนคำให้การเพิ่มเติมของนายธีรวัฒน์หรือออย ว่าจำเลยที่ 1. ให้นายธีรวัฒน์ลงชื่อในเอกสารดังกล่าวขณะที่ต้องขังอยู่ที่เรือนจำจังหวัดสมุทรสาคร ในจุดที่จำเลยที่ 1 ทำกากบาทไว้

จากพฤติกรรมทั้งหลายประกอบพยานแวดล้อมกรณีตามที่ได้วินิจฉัยข้างต้น มีน้ำหนักให้เชื่อว่าคำให้การ และคำให้การเพิ่มเติมของนายธีรวัฒน์หรือออย ตามเอกสารหมาย จ.53 และ จ.12 และคำให้การของนายคณุตม์ ตามเอกสารหมาย จ.58 เป็นความจริงยิ่งกว่าคำเบิกความ ในชั้นพิจารณา

ข้อเท็จจริงฟังได้ว่ารับฟังได้โดยปราศจากข้อสงสัยว่า นายธีรวัฒน์หรือออยไม่ได้ ให้ข้อมูลสำคัญและเป็นประโยชน์ต่อการปราบปรามยาเสพติดตามแบบบันทึกข้อมูลที่สำคัญและเป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อการปราบปรามยาเสพติด ตามเอกสารหมาย จ.21 ต่อจำเลยที่ 2 และที่ 3                  แต่จำเลยที่ 2 และที่ 3 ซึ่งเป็นเจ้าพนักงานมีหน้าที่ทำเอกสารได้จัดทำแบบการแจ้งให้ผู้ถูกจับ/ผู้ต้องหาทราบถึงประโยชน์ของการให้ข้อมูลที่สำคัญและเป็นประโยชน์ต่อการปราบปรามยาเสพติด และตามแบบบันทึกข้อมูลที่สำคัญและเป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อการปราบปรามยาเสพติด

ภายหลังที่มีการจับกุมนายคณุตม์แล้วทำบันทึกจับกุมนายคณุตม์ให้สอดคล้องกับแบบบันทึกข้อมูลดังกล่าวว่าตนได้กระทำการอย่างใดขึ้น หรือว่าการอย่างใดได้กระทำต่อหน้าตนอันเป็นความเท็จ หรือรับรองเป็นหลักฐานว่าได้มีการแจ้งซึ่งข้อความอันมิได้มีการแจ้ง หรือจดเปลี่ยนแปลงข้อความแล้วให้จำเลยที่ 1 นำไปให้นายธีรวัฒน์หรือออยลงลายมือชื่อที่เรือนจำจังหวัดสมุทรสาคร เพื่อใช้เป็นหลักฐานยื่นต่อศาล ในการสืบพยานเพื่อให้นายธีรวัฒน์ได้รับประโยชน์ได้รับโทษน้อยลงตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2552 มาตรา 100/2ต่อมาจำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องขอไต่สวนเพื่อให้นายธีรวัฒน์ได้รับประโยชน์ให้ได้รับโทษน้อยลงตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 100/2ต่อศาลจังหวัดสมุทรสาครในชั้นพิจารณาจำเลยที่ 1 อ้าง จำเลยที่ 2 เป็นพยานเข้าเบิกความยืนยันข้อ