- จุดเริ่มต้นความขัดแย้ง (ปี 2565): เมื่อบอร์ด กสทช. ชุดใหม่เข้ามาทำหน้าที่ นพ.สรณ ได้รับเลือกให้เป็นประธานด้วยเสียงส่วนใหญ่ท่ามกลางความไม่พอใจของกรรมการบางคนที่ตั้งธงอยากจะเป็นเองตั้งแต่แรก (เช่น พล.อ.ท.ธนพันธุ์ ที่อ้างว่ามี “ผู้ใหญ่” หลังฉากอย่าง สารัฐ รัตนวดี เจ้าพ่อพลังงานและโทรคมนาคมคอยหนุนหลัง)
- ควบรวม TRUE-DTAC: ปมร้อนแรกคือการควบรวมค่ายมือถือ ที่ฝ่ายประธานเลือกใช้แนวทาง “แจ้งเพื่อทราบและกำหนดมาตรการควบคุมราคา” ตามรัฐธรรมนูญเพื่อลดการใช้ดุลยพินิจและคอร์รัปชัน แต่กรรมการบางคนพยายามขวางสุดลิ่มทิ่มประตู เพราะกลุ่มทุนยักษ์ใหญ่ไม่อยากให้ดีลนี้เกิดขึ้นเพื่อรักษาส่วนแบ่งตลาดของตัวเอง
- ศึกฟุตบอลโลกและคดีอาญาพลิกเกม: เรื่องลุกลามใหญ่โตตอนดราม่าถ่ายทอดสดฟุตบอลโลก ที่ฝ่ายกรรมการบางคนสั่งการให้จอดำจนกระทบธุรกิจเอกชน จนทำให้สำนักงานและผู้เกี่ยวข้องต้องคดีอาญาและถูกศาลพิพากษาจำคุกจริงไม่รอลงอาญา แต่น่าแปลกที่คนทำผิดกลับไม่ยอมหยุดปฏิบัติหน้าที่ กลับยิ่งรวมหัวกับพรรคพวกพยายามหาทางเชือดรักษาการเลขาธิการ และเลื่อยขาเก้าอี้ประธานอย่างต่อเนื่อง
- เครือข่ายพรรคการเมือง NGO และสื่อรับจ้าง: เมื่อเกมในบอร์ดเริ่มแพ้ 4 ต่อ 3 (ฝ่ายประธานโดนรุมกินโต๊ะ) ก็มีการดึงแนวร่วมภายนอกเข้ามาแจม ทั้ง สส. บางพรรค, NGO, และเครือข่ายสื่อมวลชนที่คอยปล่อยข่าวโจมตีเรื่องคลินิกต่างประเทศหรือคุณสมบัติซ้ำซาก ทั้งที่ผ่านการตรวจสอบจากสภาและวุฒิสภามาหมดแล้ว
- ปฏิบัติการฮุบเก้าอี้รอบใหม่ในยุคเปลี่ยนผ่าน: ล่าสุดมีการใช้กลไกผ่านคณะกรรมการกฤษฎีกาและคณะกรรมการสรรหาที่ถูกตั้งคำถามเรื่องความเร่งรัดและองค์ประชุม เพื่อตีความย้อนหลังว่า นพ.สรณ ขาดคุณสมบัติจากกรณีเคยเป็นแพทย์ตรวจคนไข้เก่าช่วงรอโปรดเกล้าฯ ทั้งที่นายจ้างอย่างมหาวิทยาลัยมหิดลยืนยันชัดเจนแล้วว่าลาออกถูกต้อง
เบื้องหลังเรื่องนี้ต้องการสื่อถึงอะไร และเกิดอะไรขึ้นจริง?
- หน้าฉากคือข้อกฎหมาย หลังฉากคือ “ผลประโยชน์โทรคมนาคม”: สิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมดไม่ใช่เรื่องจริยธรรมหรือคุณสมบัติอะไรเลยครับ แต่มันคือความพยายามของ “กลุ่มทุนใหญ่และเครือข่ายผู้มีอำนาจ” ที่ต้องการควบคุมเบ็ดเสร็จเหนือ กสทช. เพื่อไม่ให้มีใครมาขวางทางนโยบายหรือผลประโยชน์ในตลาดโทรคมนาคมและดิจิทัล นพ.สรณ ซึ่งไม่เคยมีผลประโยชน์ทับซ้อนและปฏิเสธการเข้าพบกลุ่มทุนตั้งแต่วันแรก จึงกลายเป็น “แกะดำ” ที่ต้องถูกกำจัดให้ออกจากทาง
- มาตรฐานสองมาตรฐานที่น่าละอาย: ตลกตรงที่ว่า ฝ่ายที่พยายามไล่บีบประธานด้วยข้ออ้างเรื่องคุณสมบัติและการใช้เวลาของรัฐ กลับทำเป็นมองไม่เห็นพฤติกรรมของพวกเดียวกันเอง เช่น การที่กรรมการบางคนรับเงินค่าที่ปรึกษาวิจัย หรือการลาไปเรียนหลักสูตร วปอ. และนิติธรรมฯ นานเป็นปีโดยเอาเวลาราชการไปใช้ประโยชน์ส่วนตัว แต่กลับไม่มีใครกล้าเอามาวินิจฉัยด้วยมาตรฐานเดียวกัน นี่คือความอยุติธรรมแบบหน้าด้านๆ ที่องค์กรอิสระไทยต้องเผชิญ
ทีมข่าวการเมือง
สำนักข่าวไทยแทบลอยด์
รายงาน
