นายไทกร พลสุวรรณ อดีตแกนนำกลุ่มกองทัพประชาชนโค่นล้มระบอบทักษิณ โพสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊ก หัวข้อ “ใครกันแน่ที่ลืม…!” ระบุว่า

“มึงลืมพวกกูที่ถูกฆ่าไปแล้วใช่ไหม?”

ลุงกำนันสุเทพพูดด้วยความเดือดดาล

ผมฟังแล้วก็จุกเข้าไปในอก จึงขอพูดบ้าง

ในการต่อสู้ของภาคประชาชนตั้งแต่ยุคกลุ่มพันธมิตรฯ จนมาถึงยุค กปปส. ล้วนแลกมาด้วยชีวิต คราบเลือด คราบน้ำตา

มีวีรชนที่เสียสละชีวิต เสียสละเลือดเนื้อจนพิกลพิการ เสียสละกำลังกาย เสียสละกำลังทรัพย์ เพื่อให้บรรลุเจตนารมณ์นั่นคือ ต้องการให้ประเทศชาติเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้น เป็นการต่อสู้เพื่อสังคมส่วนรวม ไม่ใช่ส่วนตัว

กลุ่ม กปปส. ต่อสู้เพื่อให้ประเทศดีขึ้น ต้องการให้มีการปฏิรูปการเมือง ต้องการให้นักการเมืองโกงถูกจัดการ ไม่ต้องการให้มีเผด็จการในระบบรัฐสภา ต้องการการเลือกตั้งที่บริสุทธิ์ยุติธรรม ฯลฯ

แต่กว่า 5 ปีที่ผ่านมา สิ่งที่ กปปส.และคนในชาติได้รับคือ

-การออกคำสั่งคืนตำแหน่งให้กับคนใกล้ชิดที่ถูกไล่ออกจากราชการ เพื่อให้รับตำแหน่งทางการเมืองได้

-ปล่อยนักการเมืองโกงให้หลบหนีไปต่างประเทศ

-แหวนแม่ นาฬิกาเพื่อน ไม่ผิด

-ให้ต่างชาติเช่าที่ดินได้ 99 ปี

-เอื้อประโยชน์ให้แต่กลุ่มนายทุน

-บริหารประเทศจนเกิดภาวะรวยกระจุกจนกระจาย คนจนกับคนรวยห่างกันติดอันดับโลก

-เกิดการทุจริตคอรัปชั่นอย่างมากมาย มากกว่ายุคสมัยที่นักการเมืองบริหารประเทศ

-รวมศูนย์อำนาจ ตัดการมีส่วนร่วมของประชาชน

-ผู้นำประเทศ ข่มขู่ ตะคอกประชาชนรายวัน

-กวาดต้อนนักการเมืองสีเทาทั้งหลายเข้าพรรคเพื่อหนุนตนเอง

ฯลฯ

ผู้ที่เคยเป็นผู้นำมวลชนไม่เคยพูดเรื่องนี้สักแอะ..!

เรื่องที่กลุ่ม กปปส.และประชาชนผู้รักชาติเรียกร้องหายไปไหน?

-ปฎิรูปก่อนเลือกตั้งอยู่ที่ไหน?

-ปฎิรูปตำรวจอยู่ที่ไหน?

-ปฎิรูปกระบวนการยุติธรรมอยู่ที่ไหน?

-กระจายอำนาจอยู่ที่ไหน?

-ลดอำนาจรัฐ เพิ่มอำนาจประชาชนอยู่ที่ไหน?

-การจัดการการทุจริตคอรัปชั่นของข้าราชการและรัฐบาลเกิดขึ้นไหม?

-สามารถตรวจการใช้อำนาจที่ส่อไปในทางทุจริตได้ไหม?

-การสร้างความเป็นธรรมในสังคมเกิดขึ้นไหม?

ฯลฯ

คนที่เป็นผู้นำมวลชนต้องมีความรับผิดชอบต่อเจตนารมณ์ของมวลชนที่ยอมเสียสละแม้กระทั่งชีวิตเพื่อให้บรรลุถึงเจตนารมณ์นั้น แต่หากนิ่งเฉย ไม่กล้าพูดถึงคนที่ทำลายเจตนารมณ์ของมวลชน

มีแต่พูดเรื่องการมีอำนาจต่อไป

พูดแต่เรื่องสนับสนุนคนที่ทำลายเจตนารมณ์ของมวลชนให้มีอำนาจต่อไป

ใครกันแน่ที่ลืมคนที่ถูกฆ่า?

คนที่เคยเป็นผู้นำมวลชนจะดูไม่ออกเลยเหรอว่าคนที่ตนเองอยากให้มีอำนาจต่อไปนั้น

คือคนที่ล้มเหลว

คือคนที่ทำลายศรัทธาของมวลชน

เป็นเพียงนักฉวยโอกาส

คนๆนี้มีอำนาจล้นฟ้า แต่กลับไม่ทำอะไร

การดันทุรัง ยัดเยียด ให้มวลชนต้องเลือกคนที่ล้มเหลว คนที่ทำลายเจตนารมณ์ของมวลชน คนที่ประชาชนเสื่อมศรัทธา คนที่เป็นเพียงนักฉวยโอกาส ด้วยเหตุผลต่างๆนานา นั้น

มันเป็นการกระทำของผู้ทรยศ ทรยศต่อเจตนารมณ์ของมวลชน ทรยศต่อดวงวิญญาณของวีรชนที่เสียสละชีวิต

ใครกันแน่ที่ลืมคนที่ถูกฆ่า…?

ไทกร พลสุวรรณ

12 มกราคม 2562