สนามบินสุวรรณภูมิ ต้นต้นทาง ขบวนการไม่เคยหมด ใครปล่อยให้เป็นเป็นต้นทาง?”
“ลูกเรือ การบินแห่งชาติ ถูกจับ”ผงขาวหรือเฮโรอีน คานามบินประเทศปลายทาง ข่าวนี้ฉาวโฉ่ไปทั่วโลก ประเทศไทยกำลังถูกตราหน้าว่าเป็น “ประเทศต้นทาง” ของการลักลอบขนกัญชาและเฮโรอีน ออกนอกประเทศ มีขบวนการค้ายาทำกันมานานแค่ไหน.?
นี่ไม่ใช่คำกล่าวหา แต่เป็นภาพที่นานาประเทศกำลังมองเห็นผ่านสถิติการจับกุมผู้โดยสารซึ่งลักลอบขนกัญชาจากประเทศไทยเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง ขณะที่สนามบินสุวรรณภูมิยังตรวจยึดกัญชาและยาเสพติดได้แทบทุกวัน
คำถามคือ…เราควรภูมิใจกับการจับกุม หรือควรละอายที่ปล่อยให้มีการลักลอบขนออกไปได้ทุกวัน?
การจับกุมคือปลายเหตุ แต่การปล่อยให้ขบวนการทำงานได้อย่างต่อเนื่อง คือปัญหาที่รัฐบาลต้องตอบ ทุกวันนี้หน่วยงานในสนามบินต่างทำหน้าที่ของตัวเอง AOT ดูแลพื้นที่ ตำรวจตรวจคนเข้าเมืองตรวจคน ศุลกากรตรวจสัมภาระ
ป.ป.ส. รับผิดชอบด้านการปราบปรามยาเสพติด
แต่เมื่อถึงเวลาปฏิบัติจริง ภาพที่ประชาชนเห็นกลับเป็นการทำงานแบบต่างคนต่างทำ จับคนได้…ยึดของได้…แถลงข่าวได้…แต่เครือข่ายยังอยู่ นายทุนยังลอยนวล และผู้รับจ้างขนหน้าใหม่ก็ยังเดินเข้าสนามบินไม่รู้จบ หากขบวนการยังส่งคนมาขนยาเสพติดได้ทุกวัน ก็สะท้อนว่าพวกเขาไม่ได้หวาดกลัวกฎหมาย เพราะต่อให้ถูกจับ หลายกรณีก็ยึดได้เพียงของกลาง ขณะที่ผู้บงการตัวจริงไม่เคยถูกลากเข้าสู่กระบวนการยุติธรรม นี่คือความล้มเหลวที่ไม่ควรถูกกลบด้วยตัวเลขของกลางที่ตรวจยึดได้
รัฐบาลเคยประกาศให้นโยบายกัญชาเป็นโอกาสทางเศรษฐกิจ แต่เมื่อการกำกับดูแลยังมีช่องว่าง จนเครือข่ายอาชญากรรมใช้ประโยชน์ ประเทศไทยก็ต้องแบกรับต้นทุนด้านภาพลักษณ์แทน
เมื่อประเทศปลายทางเริ่มจับกุมผู้ลักลอบขนกัญชาจากไทยมากขึ้น ชื่อของประเทศไทยก็ยิ่งถูกผูกโยงกับการเป็นแหล่งส่งออกยาเสพติด
ความเสียหายไม่ได้หยุดอยู่แค่สนามบินแต่มันกระทบถึงความเชื่อมั่นของประเทศทั้งระบบ ถึงเวลาแล้วหรือยัง ที่รัฐบาลจะยกระดับปัญหานี้เป็นวาระแห่งชาติ
ถึงเวลาแล้วหรือยัง ที่ AOT ศุลกากร ตำรวจตรวจคนเข้าเมือง และ ป.ป.ส. จะเลิกทำงานแบบแยกส่วน แล้วบูรณาการข่าวกรอง การคัดกรอง และการสืบสวนขยายผลไปถึงผู้สั่งการ
โดยเฉพาะ ป.ป.ส. ซึ่งเป็นหน่วยงานหลัก จะต้องแสดงบทบาทเชิงรุกมากกว่าการรอร่วมจับกุม ต้องเดินหน้าตัดวงจรการเงิน สาวถึงนายทุน และทลายเครือข่าย ไม่ใช่ปล่อยให้จับได้แต่ “คนขน” ขณะที่ “คนสั่ง” ยังหัวเราะอยู่เบื้องหลัง
เพราะสิ่งที่ประชาชนอยากเห็น ไม่ใช่ภาพแถลงข่าวยึดของกลางซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่คือวันที่ประเทศไทยไม่ถูกนานาชาติมองว่าเป็น “ต้นทาง” ของการลักลอบขนยาเสพติดอีกต่อไป ถ้าจับได้ทุกวัน แต่ขบวนการยังเดินต่อได้ทุกวัน…ปัญหาอาจไม่ได้อยู่ที่การจับไม่เก่ง แต่อยู่ที่ยังไม่มีใครหยุดขบวนการได้ต่างหาก.
