วันที่ 11 พฤษภาคม 2569 ที่อาคารรัฐสภา นายณัฐพงษ์ เรืองปัญญาวุฒิ หัวหน้าพรรคประชาชน พร้อมด้วยแกนนำพรรคร่วมฝ่ายค้าน ร่วมยื่นคำร้องต่อประธานสภาผู้แทนราษฎร ตามรัฐธรรมนูญมาตรา 173 เพื่อให้ส่งคำร้องต่อไปยังศาลรัฐธรรมนูญ เพื่อให้วินิจฉัยว่าการออก พ.ร.ก.ให้อำนาจกระทรวงการคลังกู้เงินเพื่อแก้ไขปัญหาผลกระทบจากสถานการณ์วิกฤตด้านพลังงานและสร้างการเปลี่ยนผ่านด้านพลังงานของประเทศ วงเงิน 4 แสนล้านบาท เป็นไปตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญ มาตรา 172 วรรคหนึ่ง หรือไม่
โดยนายณัฐพงษ์ ระบุว่าสิ่งที่ตนอยากให้ประชาชนตรวจสอบร่วมกันคือการทำหน้าที่ของรัฐบาล ว่ามีความพยายามสอดไส้เงินกู้ 2 แสนล้านบาท ในส่วนของแผนการเปลี่ยนผ่านโครงสร้างพลังงาน ที่ไม่ได้เกี่ยวข้องกับความมั่นคงทางเศรษฐกิจ และไม่ได้มีความจำเป็นเร่งด่วน มาอยู่ใน พ.ร.ก.เงินกู้ฯ ฉบับนี้ โดยเอาเงินเยียวยาประชาชนเป็นตัวประกันหรือไม่
โดยในคำร้องมีข้อมูลประกอบให้ศาลรัฐธรรมนูญได้พิจารณาหลายส่วน ไม่ว่าจะเป็นแผนเปลี่ยนผ่านโครงสร้างพลังงานที่ในคำร้องได้แสดงให้เห็นว่าการเปลี่ยนผ่านโครงสร้างพลังงานควรทำในระบบงบประมาณรายจ่ายประจำปี ซึ่งต้องใช้ระยะเวลาในการดำเนินการต่อเนื่องหลายปี ไม่มีความจำเป็นและไม่เหมาะสมที่จะออก พ.ร.ก.เงินกู้ฯ ในลักษณะนี้
นายณัฐพงษ์ กล่าวต่อไปว่า พ.ร.ก.เงินกู้ฯ ได้ประกาศลงในราชกิจจานุเบกษาและมีผลบังคับใช้ไปแล้ว ในส่วนของคำร้องจึงมีการขอให้ศาลรัฐธรรมนูญได้มีคำวินิจฉัยหรือคำสั่งออกมาในเบื้องต้น ว่าจะระงับการเบิกจ่าย โดยเฉพาะในส่วนของการเปลี่ยนผ่านโครงสร้างพลังงานที่ไม่ได้มีความจำเป็นเร่งด่วนก่อนหรือไม่ เพราะหากมีการรับคำร้องไว้พิจารณา แล้วรัฐบาลได้กู้เงินและทำการใช้จ่ายเงินไปก่อน แล้วศาลรัฐธรรมนูญมีคำวินิจฉัยในภายหลังว่า พ.ร.ก. ฉบับนี้ไม่มีผลบังคับใช้ตั้งแต่ต้น ก็อาจจะมีผลตามมาได้ว่าเงินที่กู้มาแล้วใช้ไปก่อนหน้านี้จะดำเนินการอย่างไร จะต้องเรียกคืนหรือไม่
พรรคร่วมฝ่ายค้านพยายามพิจารณาการเขียนคำร้องอย่างรอบคอบ เพราะที่ผ่านมา ศาลรัฐธรรมนูญเคยมีปัญหาที่สังคมตั้งข้อสังเกตต่อการเขียนคำวินิจฉัยว่าเป็นการไปก้าวล่วงขอบเขตอำนาจของฝ่ายบริหาร เช่น กรณีระงับโครงการรถไฟความเร็วสูง โดยอ้างว่าควรทำถนนลูกรังให้หมดก่อน
นายณัฐพงษ์ กล่าวต่อไปว่าอีกส่วนหนึ่งที่พรรคร่วมฝ่ายค้านเตรียมดำเนินการคู่ขนานกันในสภา คือการเสนอญัตติให้มีการพิจารณาตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญ ในการติดตามการใช้จ่ายงบประมาณตาม พ.ร.ก.เงินกู้ฯ 4 แสนล้านบาทนี้ด้วย ซึ่งคาดหวังว่ารัฐบาลจะไม่โหวตคว่ำไม่ให้มีการตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญชุดนี้ เพราะการการใช้จ่ายเงินกู้ตาม พ.ร.ก. ฉบับนี้ จะมีคณะกรรมการมากลั่นกรองเพียงแค่ไม่กี่ชั้น เมื่อเทียบกับการใช้งบประมาณในกระบวนการงบประมาณปกติ ที่มีการตั้งคำขอและการพิจารณาผ่านสภาหลายชั้น ถ้ารัฐบาลไม่ได้มีเจตนาที่จะปกปิด สอดไส้ หรือตีเช็คเปล่า ก็ไม่มีความจำเป็นที่รัฐบาลจะต้องมาโหวตคว่ำในญัตติการตั้งกรรมาธิการวิสามัญในครั้งนี้
