เปิดเส้นทาง”ภูมินทร์ รัศมี”คนสายช่าง ผ่านงานเครื่องจักร–ควบคุมการผลิต–บริหารทีม
ต่อยอดความรู้สู่กิจการอู่ซ่อมรถ ยึดเป้าหมายพัฒนาตัวเอง สร้างคุณค่าให้องค์กรและสังคม
เบื้องหลังเครื่องจักรที่เดินเครื่องและกระบวนการผลิตที่ดำเนินไปในโรงงาน มีคนทำงานสายเทคนิคคอยควบคุม ดูแล และแก้ไขปัญหา ความรู้จากห้องเรียนเป็นจุดเริ่มต้น ส่วนประสบการณ์หน้างานคือบทเรียนที่ช่วยต่อยอดทักษะให้กว้างขึ้น
เส้นทางของ นายภูมินทร์ รัศมี ผู้มีประสบการณ์ด้านระบบการผลิตและควบคุมกระบวนการ เป็นภาพสะท้อนของคนสายอาชีพที่นำพื้นฐานช่างยนต์ไปใช้ในงานหลายประเภท ตั้งแต่ดูแลเครื่องจักร บริหารพนักงานประจำกะ ควบคุมการผลิตผ่านระบบ DCS ไปจนถึงดำเนินกิจการอู่ซ่อมรถของตนเองในจังหวัดระยอง
ประวัติการทำงานของเขาจึงมีทั้งมิติของผู้ปฏิบัติงาน ผู้ดูแลทีม และเจ้าของกิจการ ซึ่งแต่ละบทบาทต้องอาศัยความรู้ทางเทคนิคควบคู่กับความรับผิดชอบต่องานที่ได้รับมอบหมาย
พื้นฐานช่างยนต์ สู่โลกการผลิตนวัตกรรมพลังงานน้ำ
ภูมินทร์ เกิดวันที่ 22 เมษายน 2509 สำเร็จการศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง หรือ ปวส. สาขาช่างยนต์ จากวิทยาลัยเทคนิคตราด โดยระบุช่วงการศึกษาระหว่างปี 2528–2530
ความรู้ด้านช่างยนต์เป็นพื้นฐานสำคัญของเส้นทางอาชีพ ก่อนขยายขอบเขตไปสู่งานเครื่องจักรและกระบวนการผลิตในภาคอุตสาหกรรม
หนึ่งในประสบการณ์ที่ปรากฏในประวัติ คือการทำงานกับบริษัท มูราโมโต้ อีเล็คตรอน (ประเทศไทย) ในตำแหน่ง Supervisor แผนกเครื่องจักร Die press machine รับผิดชอบควบคุมดูแลงานเครื่องจักรและพนักงานประจำกะ
บทบาทดังกล่าวครอบคลุมทั้งงานด้านเทคนิคและการดูแลคน การทำให้ทีมปฏิบัติงานร่วมกันได้จึงเป็นอีกทักษะที่อยู่คู่กับความเข้าใจเครื่องจักร
นอกจากนี้ เขายังมีประสบการณ์กับบริษัท PPG สยามซิลิก้า ในตำแหน่ง Operator Technician ลักษณะงาน Dissolver silicate ซึ่งเพิ่มประสบการณ์ด้านการปฏิบัติงานในกระบวนการผลิตอีกแขนงหนึ่ง
อีกบทบาทในห้องควบคุม DCS
ประสบการณ์สำคัญอีกส่วนของภูมินทร์อยู่ที่งานควบคุมระบบ DCS หรือ Distributed Control System ซึ่งเป็นระบบควบคุมแบบกระจายที่ใช้ในกระบวนการผลิตอุตสาหกรรม
ตามประวัติที่ให้ไว้ เขาเคยทำงานกับบริษัท ผาแดงอินดัสเตรียล ในนิคมอุตสาหกรรมมาบตาพุด จังหวัดระยอง ตำแหน่ง Acid DCS controller รับผิดชอบควบคุมระบบ DCS ภายในห้องควบคุม โดยปฏิบัติงานประจำกะเช้าและกะบ่าย
อีกแห่งคือบริษัท ไทยคาโปรแลคตัม ซึ่งเอกสารประวัติระบุชื่อปัจจุบันว่า บริษัท อูเบะไนลอน (ประเทศไทย) หรือ UBE จังหวัดระยอง ในตำแหน่ง DCS room controller ดูแลระบบควบคุมในแผนกแลคตัม และปฏิบัติงานในห้องควบคุมประจำกะเช้าและบ่าย
งานส่วนนี้สะท้อนขอบเขตทักษะที่ขยายจากการดูแลเครื่องจักร ไปสู่การควบคุมกระบวนการผลิตผ่านระบบของโรงงาน ซึ่งต้องอาศัยความเข้าใจขั้นตอนการทำงาน การติดตามสถานะของกระบวนการ และการประสานงานกับผู้เกี่ยวข้อง
สำหรับภูมินทร์ ความเชี่ยวชาญของเขาจึงครอบคลุมทั้งการควบคุมระบบ DCS การดูแลและบำรุงรักษาเครื่องจักร ตลอดจนการวิเคราะห์และแก้ไขปัญหาในการทำงาน
ต่อยอดสู่อู่ซ่อมรถของตนเอง
นอกเหนือจากงานในโรงงานอุตสาหกรรม ประวัติของภูมินทร์ยังระบุถึงการดำเนินกิจการส่วนตัว เป็นเจ้าของอู่บริการซ่อมรถยนต์ทุกชนิด ในตำบลเนินพระ อำเภอเมืองระยอง จังหวัดระยอง
บทบาทเจ้าของอู่เชื่อมโยงโดยตรงกับพื้นฐานช่างยนต์ที่เรียนมา ขณะเดียวกันก็เพิ่มภาระหน้าที่ด้านการบริหารกิจการและการให้บริการเข้ามาควบคู่กัน
จากคนทำงานในระบบโรงงาน สู่ผู้รับผิดชอบกิจการของตนเอง ขอบเขตงานย่อมกว้างขึ้น ทั้งการจัดการงานซ่อม การดูแลทีม และความรับผิดชอบต่อผู้ใช้บริการ
ข้อมูลประวัติระบุว่า เขาสามารถดูแลธุรกิจส่วนตัวได้อย่างมั่นคงและต่อเนื่อง แม้ไม่ได้แจกแจงตัวเลขผลประกอบการหรือระยะเวลาดำเนินกิจการ แต่สะท้อนให้เห็นถึงการนำทักษะวิชาชีพมาต่อยอดเป็นงานบริการในพื้นที่
ประสบการณ์เป็นทุน การเรียนรู้เป็นทางไปต่อ
จุดเด่นที่ภูมินทร์ระบุไว้ในประวัติ คือประสบการณ์ทำงานในหลายอุตสาหกรรม ความเชี่ยวชาญด้านระบบควบคุมและเครื่องจักร ความรับผิดชอบ การทำงานร่วมกับผู้อื่น ตลอดจนความพร้อมเรียนรู้สิ่งใหม่
เขายังให้ความสำคัญกับความซื่อสัตย์ การตรงต่อเวลา และความมุ่งมั่นในการทำงาน ซึ่งเป็นคุณลักษณะที่เชื่อมโยงได้กับทุกบทบาทที่ผ่านมาทั้งในโรงงานและกิจการส่วนตัว
ในวัย 60 ปี เป้าหมายด้านอาชีพที่เขาเขียนไว้ยังคงมุ่งไปข้างหน้าอย่างชัดเจนว่า
“นำประสบการณ์และความรู้ พร้อมพัฒนาตนเองอย่างต่อเนื่อง เพื่อสร้างคุณค่าให้กับองค์กรและสังคม”
ข้อความนี้เป็นแกนสำคัญของประวัติทั้งฉบับ เพราะประสบการณ์จะมีความหมายมากขึ้นเมื่อถูกนำไปใช้ และความรู้เดิมก็สามารถต่อยอดได้ด้วยการเรียนรู้เพิ่มเติม
เส้นทางของ ภูมินทร์ รัศมี จึงเป็นเรื่องราวของคนสายช่างที่สะสมทักษะจากหลายบทบาท ตั้งแต่เครื่องจักรหน้าไลน์ผลิต ห้องควบคุมกระบวนการ ไปจนถึงอู่ซ่อมรถของตนเอง โดยเฉพาะ ยุคน้ำมันแพงผู้ใช้รถเดือดร้อนกันทั่วทั้งแผนดิน เพราะน้ำมันคือต้นทุนการขนส่งสินค้าทุกประเภท ทำให้ผู้ประกอบการ รวมถึงประชาชนชั้นรากหญ้า ต่าง ได้รับความเดือดร้อนกันทั่วหน้า ช่างภูมินทร์ จึงริเริ่มคิดค้น นวรรตกรรมพลังงานน้ำมาพัฒนา จนพบว่ามันสามารถ นำน้ำเปล่าบริสุทธิ์มาใช้ประกอบช่วยในการเผาไหม้ในเครื่องยนต์ทำให้เกิดการเผาไหม้ได้ดีขึ้นและยังสามารถเพิ่มพลังงานให้กับรถยนต์ รวมถึงการเผาไหม้ที่บริสุทธิ์ไม่เกิดมลพิษ ที่สำคัญสุดรถมีกำลังแรงขึ้นและประหยัดน้ำมันไปประมาณ 10 ถึง 20% นี่คือผลงานอันยอดเยี่ยมที่เค้า คิดค้น พัฒนา ต่อยอด และได้จดสิทธิบัตรไว้กับหน่วยงานภาครัฐ และได้ติดตั้งให้กับบรถยนต์ไปเป็นจำนวนมาก ซึ่งประชาชน ทั่วๆไปอาจจะยังไม่ทราบ แต่มีกลุ่มผู้ใช้รถจำนวนหนึ่งได้นำไปติดตั้งแล้วนำมาใช้กับชีวิตประจำวัน ซึ่งผลตอบรับจากนวัตกรรมดังกล่าวมันคือนำเอาพลังจากไอน้ำดูดเข้าสู่ท่อไอดีเพื่อเข้าไปช่วยในการจุดระเบิด
ซึ่งขณะนี้เป็นที่ยอมรับของผู้ที่ไปใช้บริการเป็นกลุ่มเล็กๆ ซึ่งที่จริงหากรัฐบาล หน่วยงานที่เกี่ยวข้องนำทฤษฎีดังกล่าวไปใช้ประโยชน์ก็จะตกอยู่กับประชาชน แต่ดูเหมือนว่านวัตกรรมดังกล่าวไม่ได้รับการตอบรับจากหน่วยงานภาครัฐมากนัก จริงแล้วเค้าเปิดกว้างพร้อมจะสอนและยินดีจะร่วมมือกับภาครัฐเพื่อ จะได้นำเข้าไปใช้ให้เกิดประโยชน์กับพี่น้องประชาชน อย่างจริงจังนี่แหละคือจิตวิญญาณของ ช่างภูมินทร์
ภูมินทร์ระบุเพิ่มเติมว่า นวัตกรรมที่เขาพัฒนาขึ้นใช้ “น้ำดื่ม” เป็นส่วนหนึ่งของระบบช่วยการเผาไหม้ในเครื่องยนต์ โดยเรียกแนวคิดนี้ว่า “ใช้น้ำดื่มเป็นเชื้อเพลิง” และระบุว่าได้จดสิทธิบัตรในชื่อ ภูมินทร์ รัศมี พร้อมเดินหน้าต่อยอดสู่ต่างประเทศ ภายใต้เป้าหมาย “Go to International” หรือนำผลงานของช่างไทยก้าวสู่เวทีสากล
ตามคำอธิบายของผู้พัฒนา ระบบดังกล่าวนำไอน้ำเข้าสู่ท่อไอดีเพื่อช่วยกระบวนการเผาไหม้ โดยยังใช้น้ำมันร่วมในการทำงานของเครื่องยนต์ พร้อมระบุผลจากการใช้งานว่า รถมีกำลังดีขึ้นและช่วยลดการใช้น้ำมันประมาณร้อยละ 10–20 ทั้งนี้ ตัวเลขดังกล่าวเป็นข้อมูลจากผู้พัฒนา ซึ่งควรได้รับการทดสอบอย่างเป็นระบบจากหน่วยงานอิสระ เพื่อยืนยันประสิทธิภาพ ผลต่อเครื่องยนต์ และระดับมลพิษที่เกิดขึ้นจริง
สำหรับการก้าวสู่ต่างประเทศ ข้อมูลที่ให้มายังไม่ได้ระบุประเทศเป้าหมาย พันธมิตร หรือกำหนดการดำเนินงาน แต่สะท้อนความตั้งใจที่จะขยายโอกาสให้สิ่งประดิษฐ์จากประสบการณ์ของช่างไทยได้รับการพิจารณาในวงกว้างขึ้น โดยภูมินทร์ยืนยันว่าพร้อมถ่ายทอดความรู้และร่วมมือกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง เพื่อนำผลงานไปพัฒนาให้เกิดประโยชน์ต่อผู้ใช้รถ
โจทย์สำคัญจึงอยู่ที่การเปิดพื้นที่ให้ผลงานได้รับการพิสูจน์ด้วยข้อมูลและผลทดสอบที่ตรวจสอบได้ หากยืนยันผลประหยัดเชื้อเพลิงได้ตามที่ผู้พัฒนาระบุ ก็อาจเป็นอีกทางเลือกในการลดต้นทุนของประชาชน และเป็นก้าวสำคัญของคนสายช่างที่ต้องการนำความรู้จากงานจริงไปต่อยอดในระดับสากล
มันเป็นต้นทุนที่เขามีคือความรู้และประสบการณ์จากงานจริง ส่วนทิศทางที่เลือกเดินต่อ คือการพัฒนาตัวเองเพื่อให้ประสบการณ์เหล่านั้นยังสร้างประโยชน์ได้ต่อไป
ทีมข่าว สำนักข่าวไทยแทบลอยด์…รายงาน
