จาก ครม.หนู 1 จนถึงวันนี้ เป็นเวลาปีกว่าแล้ว ที่ พรรคภูมิใจไทย หรือภายใต้ “ระบอบสีน้ำเงิน” ได้เข้ามาปกคลุม ทุกภาคส่วนอย่างเต็มกำลัง กินรวบอำนาจแบบเบ็ดเสร็จเด็ดขาด จากการสะสมฐานกำลัง “บ้านใหญ่” และใช้ “กระสุน” ผสมกับมีสภาสูง ที่สูงแค่ชื่อ แต่เต็มไปด้วยข้อกังขาถึงความรู้ความสามารถในการทำหน้าที่เป็น “วุฒิสภา” ให้มีคุณวุฒิที่สมกับตำแหน่ง
ระบบนี้เหมือนจะเข้ามาปกครอง โดยให้ราชการเป็นผู้ทำงานขับเคลื่อนไป และได้วางแผน “ระยะยาว” แต่แผนดังกล่าวไม่ใช่ “แผนในการพัฒนาประเทศ” แต่คือแผนในการ “สืบทอดอำนาจ” ออกต่อไปอีกเรื่อย ๆ ตราบใดที่กุมสภาพตรงนี้ได้ พล.อ.ประยุทธ์ ที่ว่าแน่ ก็อาจจะแพ้ เล่ห์ของ “ลาสบอส” ฝั่งสีน้ำเงิน ที่วางยาว ปลัด อธิบดีเป็นของเขาในหลายกระทรวง สว.มีมากกว่า 150คนในมือ สส.ที่พรรคตัวเอง รวมถึงฝากเลี้ยงตามจุดต่าง ๆ ทะลุสองร้อยกว่านอนไปยาว ๆ เลย
ปัญหาคือมีอยู่ว่านอกจากองค์กรอิสระ ที่ต้องมีหน้าที่ตรวจสอบที่เขาคุมได้หมดแล้ว “สภาผู้แทนราษฎร” ที่ประชาชนเลือกผู้แทนมาทำหน้าที่พยายามจะ “ปิดปาก” เซ็นเซอร์ หรือระงับการตรวจสอบ “ปกติ” ย้ำว่า “ปกติ” ถ้าบริสุทธิ์ใจ ไม่หน้าด้าน กินกันแบบจะจะกลางวันแสก ๆ มองจากดาวอังคารก็รู้ว่า “โกง” ถ้าไม่เข้าข่ายพฤติการณ์ทำนองนี้ก็ไม่มีอะไรต้อง “กังวล”
แต่สิ่งที่เราเห็นในรอบ2สัปดาห์ที่ผ่านมา ประมุขฝ่ายนิติบัญญัติ ที่ทำตัวออกนอกหน้า แทนที่จะวางตัวอย่าง อดีตประธานชวน อดีตประธานวันนอร์ และคนอื่น ๆ ที่สลัดภาพพรรคออกแต่ทำตัวให้เป็นผู้ใหญ่ที่ทำให้บรรยากาศสภา ยังพอเป็นไปได้ในการทำงาน ตรวจสอบและออกกฎหมายที่เป็นธรรม แต่ประธานคนปัจจุบัน กลับทำให้ถูกมองว่า คือ “ตัวแทน” และ “ตัวพ่อ”ของระบอบสีน้ำเงิน ที่ออกมาเล่นบทเองอย่างไม่สนใจเสียงวิพากษ์ใดๆทั้งสิ้น
ผลงานโดดเด่นของโสภณ ซารัมย์ ฟอร์มเนวินบุรี ในช่วงไม่กี่เดือนที่ผ่านมา เช่นการ ดองเรื่อง คดีซุกหุ้นของนายศักดิ์สยาม ชิดชอบ ไม่ส่งต่อไปยังศาลฎีกาเพื่อตั้งคณะผู้ไต่สวนอิสระสอบสวนคณะกรรมการ ป.ป.ช. ทั้งคณะ ซึ่งสวนทางกับคำวินิจฉัยของศาลรัฐธรรมนูญที่เคยสั่งให้พ้นจากตำแหน่ง เทียบกับคดีอื่นที่ใช้เวลาไม่นาน หรือภาพจำในการปิดประชุมสภาเพื่อไม่ให้มีญัตติด่วนวิกฤตพลังงาน การไม่นัดประชุมถกรายงานกกต. เพราะเกรงว่า บรรดา กกต.จะถูกอภิปรายไปถึงเรื่องโกงฮั้วส.ว. ถูกวิจารณ์ว่าปกป้องระบอบบสีน้ำเงินทุกวิถีทาง
พีคที่สุดคือ “สภาสีน้ำเงิน” ได้เปิดปฏิบัติการริบอำนาจ “ประธานกมธ.”เปิดช่องให้ สส. รัฐบาล (ซึ่งเป็นเสียงข้างมากใน กมธ.) ร่วมกันลงมติสกัดกั้นไม่ให้ กมธ. ตรวจสอบเรื่องที่ส่งผลกระทบในทางลบต่อรัฐบาล ทั้งๆที่เป็นอำนาจตรวจสอบของ กมธ. และเปิดทางให้มีการแก้ไขข้อบังคับ ร่างของ สส. พรรคภูมิใจไทย ที่จะเข้าสู่การพิจารณาในสภาโดยข้อเสนอหลักคือเลิกโควตา ปธ.กมธ.ตามสัดส่วนพรรคแบบที่สภาเคยปฏิบัติจนเป็นวัฒนธรรมกันมายาวนาน เพื่อเปิดทางเสียงข้างมากคุมแบบเบ็ดเสร็จ ครบวงจร จนการตรวจสอบส่อ “เป็นหมัน”
ยิ่งเราได้ดูการถ่ายทอดสดในสภาวานนี้ ที่รัชนก ศรีนอก สส.พรรคประชาชน ถูกประธานสภากล่าวหาว่ากิริยามารยาทก้าวร้าว ไม่อนุญาตให้พูด จากกรณีที่ประธานวิปฝ่ายค้าน สส. พริษฐ์ ได้ยกมือทักท้วงว่าประธานทำผิดข้อบังคับ มีหลากหลายพฤติกรรมที่แสดงถึงความไม่เป็นกลาง ถ้าเป็น สส. ฝั่งรัฐบาล พูดยืดยาวยังไงก็ให้พูดได้ แต่พอเป็นฝ่ายค้าน พูดไปปิดไมค์ไป บางทียังไม่รู้เลยจะพูดอะไรไม่ให้พูดแล้ว
ซึ่งประเด็นที่จะหารือคือ AIPA หรือ “สมัชชารัฐสภาอาเซียน” จะมีการประชุมกันทุกปี เวที IPU หรือสหภาพรัฐสภาระหว่างประเทศ โดยตั้งแต่เกิดสภาชุดนี้ ประธานสภาโสภณ ยังไม่เคยเรียกประชุมคณะกรรมการ ชุดนี้เลยสักครั้ง โดยปกติจะต้องมีการตั้งคณะกรรมการ แล้วเรียกประชุมเพื่อพิจารณาว่าจะเลือกใครไปโดยแบ่งสัดส่วนฝ่ายค้าน ฝ่ายรัฐบาล สว. พร้อมเลือกหัวข้อไหนเสนอไป แต่ประธานสภาไม่เคยเรียกประชุม และเมื่อจวนตัวจึงใช้วิธีจิ้มเลือกเอง โดยเลือกตัวแทนจากพรรคกล้าธรรม อ้างว่าเป็นตัวแทนจากฝ่ายค้าน แต่พรรคกล้าธรรมตอนนี้ออกจากวิปฝ่ายค้านไปแล้ว ประธานสภาทำหน้าที่บกพร่องแต่กลับโบ้ย แถ โยนความผิดไปให้วิป ว่าหารือกันไม่ลงตัว ทั้งที่เวทีสำคัญเช่นนี้สามารถหารือเรื่องสแกมเมอร์ได้สำเร็จมาในอดีต หรือ ตอนนี้มีประเด็นเรื่อง “สารพิษ” ในแม่น้ำที่สามารถใช้เวทีนี้เป็นการหาทางออกแก้ไขปัญหาให้ระชาชนได้ดีที่สุด
แสดงว่าท่าที่ในเวทีระดับนานาชาติ ระหว่างประเทศ ในสายตาประธานโสภณ นั้นไร้วิสัยทัศน์ อาจทำให้ประเทศไทยเสียโอกาส ? สุดท้ายมันจะกระทบชิ่งส่งต่อไปเป็นแรงกกดดันที่รัฐบาล จึงทำทุกทางให้สะดุด ล่าช้า หรือกระทั่ง ขัดขวาง พูดง่าย ๆ คือไม่ต้องการให้รัฐบาลถูกตรวจสอบไม่ว่าทางไหน
ระบอบสีน้ำเงินวันนี้อันตรายยิ่งกว่าสารพิษ คิด ๆ แล้วน่าห่วงมากว่าทุกปัญหาในประเทศนี้ คนที่มีอำนาจนั่งทับอุจจาระที่ตัวเองหรือบริวารกำลังก่อ ประกอบกับความพยายามกินรวบทุกเสาหลักอำนาจ อย่าลืมนะว่าหากปล่อยแบบนี้ จะมีความไม่พอใจยิ่งสูงตามไปด้วย แล้ววันนั้นทั้งคดีความ ทั้งการสาปแช่ง ขับไล่ ไปจนถึงไม่มีแผ่นดินจะอยู่อาจเกิดขึ้นได้ ถ้าไม่มีประชาชนอยู่ในสมการ วันๆคิดแต่เป็นคนคุมเกมการเมือง ชาวบ้านจะตายห่าอย่างไรก็ช่างมัน ?
